Laatste nieuws AV Zaanland

In Memoriam Bob Huisman

Als gevolg van misverstand en het ontbreken van afspraken is tot grote teleurstelling van vele Zaanlanders niet gesproken namens AVZaanland op het afscheid van Bob afgelopen donderdag 12 oktober. Onderstaande tekst, die ook aan Bep wordt gegeven, moet die leegte gedeeltelijk opvullen.

 

In Memoriam Bob Huisman.

Je bofte Bep, met Bob en wij ook. Wij van AVZaanland, om zo lang van zijn enthousiasme en werkkracht te hebben kunnen genieten. Altijd vrolijk en constant, altijd bereid om werk te verzetten.

Als atleet, bestuurder, trainer en vrijwilliger.

Als atleet hebben weinigen hem nog gekend, maar tijdens de trainingen die hij gaf zagen we soms opeens weer die snelle pas, met lange benen. Sprong hij zo maar weer eens flink ver, ook na zijn zeventigste, en was hij opeens weer recordhouder speerwerpen voor 65 plus. Ooit was Bob in de estafetteploeg van Zaanland kampioen van Nederland op de middenafstand. Ook dat.

Als bestuurder, penningmeester was hij altijd betrokken en zorgvuldig. Hij was natuurlijk geen boekhouder en als Jan de Boer tijdens de jaarvergaderingen vragen stelde was het antwoord zodanig dat Jan een volgende vraag niet meer durfde te stellen. Maar alles was steeds in orde. We hadden goede bestuursvergaderingen en soms ook moeilijke gesprekken met een onwillige trainer maar we hadden na wat mopperwerk ook pret in dat kleine bestuurskamertje met medeoprichter Cramer aan de wand.

Als trainer van de latere Bobgroep en daarvoor afwisselend met Peter, was hij altijd present en vrolijk. Duo trainers Bob en Peter waren voor de dinsdag-donderdag groep een begrip en velen wisten pas later wie wie was. Die dinsdag-donderdag groep bleef hij heel lang trouw en werd ook omgedoopt tot de Bobgroep. Bob deed er ook nog lage tijd junioren bij en de G-groep had zeker zijn hart gestolen. Twee jaar geleden was er nog de mooie en respectvolle reünie van alle lopers die bij hem hadden getraind. Dat was ook het afscheid van zijn Bobgroep. Het in weer en wind naar de baan moeten elke dinsdag en donderdag was voorbij.

Als vrijwilliger stond hij steevast bij de Zaanlandlopen op de hoek van de straat met vlaggetje. Bij de scholierenatletiek, clubkampioenschappen of competitie was Bob altijd op zijn post. Zijn Bep volgde hem ook lange tijd in dat vrijwilligers bestaan. Zij runde de kantine en liep nog lang mee op de baan. En hoeveel jaren was hij niet Sinterklaas voor de kleintjes, we weten het niet eens. De laatste jaren koos hij wat meer voor Bep en zichzelf en reisden ze al in juni naar het Franse Zuiden. Het werd hem van harte gegund.
Voor allemaal kwam zo onverwacht een definitief einde aan al dit vrijwilligerswerk. Daar schrokken we van. Gelukkig hebben we eerder enthousiast vanuit de Bobgroep mee kunnen werken aan de aanvraag en uitreiking van de ridderorde enkele jaren geleden. Dat was zo verdiend, ook voor zijn andere maatschappelijke activiteiten. Hij was me die bekroning verguld.

Als erelid van AVZaanland blijft hij bij heel veel lopers en trainers nog heel lang in herinnering en zijn foto aan de wand in het nieuwe clubhuis zou dat ondersteunen.

Namens vele Zaanlanders, met name de lopers van de Bobgroep en zijn medebestuursleden uit de jaren 2001-2009 wensen we Bep, familie en vrienden veel sterke.

Onno hoekmeijer.